Πως να κρυφτείς από τα παιδιά…?!

Νursery school - Νηπιαγωγείο

Νursery school – Νηπιαγωγείο

Σήμερα διάβασα ένα ποστ της Άσπας στο facebook και είδα τον εαυτό μου…! Συμμετέχει σε με μια καμπάνια που τρέχει για την εταιρία που τα τελευταία 40 χρόνια, ίσως και περισσότερα έχει ταυτήσει το όνομά της με τα παιδικά μας χτυπήματα, μικροτραυματισμούς δηλαδή και είμαι σίγουροι οτι όλοι καταλάβατε ποια είναι…!  Λέει σε ένα σημείο:

«Η αντίδραση των παιδιών μου όταν έπεφταν και χτυπούσαν ήταν να γυρίσουν να με κοιτάξουν για να δουν τη δική μου αντίδραση. Είναι απίστευτο αλλά η αντίδρασή τους εξαρτιόταν από τη δική μου αντίδραση! Αν παρέμενα χαμογελαστή, σηκώνονταν και συνέχιζαν σαν να μην τρέχει τίποτα. Αν με έβλεπαν ανήσυχη, μπορεί και να έβαζαν τα κλάματα.»

Ήθελα να σταθώ λοιπόν σε αυτό ακριβώς! Η εμπειρία μας, εμένα και του συζύγου, μας έδειξε οτι τελικά τα παιδιά μεγαλώνουν και διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους μέσα από τις δικές μας αντιδράσεις και ιδιαίτερα τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα! Είναι λοιπόν πολύ απλό, όπως τους φερόμαστε μας φέρονται και θα μας φέρονται στο μέλλον. Αυτή θεωρώ ως μια βασική παράμετρο.

Χτίζουμε, πάνω στη συμπεριφορά μας μια ολόκληρη προσωπικότητα, όσο αδιανόητο και αν σας φαίνεται. Τουλάχιστον, αυτή είναι η δική μου άποψη τώρα που ο γιος μας είναι 24 ετών και κάνει μεταπτυχιακό στη Σουηδία και η κόρη μας είναι 19 ετών και είναι στο δεύτερο χρόνο των σπουδών της στη Γυμναστική και παράλληλα εργάζεται για να μπορεί να κάνει τις προπονήσεις της και να έχει και το χαρτζιλίκι της.

Με υπομονή, επιμονή και όσο ηρεμία γίνεται, όλα παίρνουν τον δρόμο τους σιγά σιγά.

:)